Wens Jaqueline - een ritje in de arrenslee

• De wens
• Wensverslag
• Foto's van de wensvervulling
• Deze droomwens werd mede mogelijk gemaakt door

Rijden in een arrenslee

Enige maanden geleden heb ik een wensaanvraag naar wensstichting SHAMAJO gestuurd. Ik had van Jaqueline gehoord: "Wat ik eens in mijn leven nog wel eens zou willen zien en voelen, dat is sneeuw. En als grootste wens wil ik met een arrenslee door de sneeuw kunnen rijden."

De wens was verstuurd, en enige mails over en weer werd op een gegeven moment verteld dat de wens van Jaqueline vervuld zou worden. NEE DIT KAN NIET! En jeeh, wat moeten we hier mee?

Allemaal hebben we het stil gehouden voor Jaqueline. Wat zou er gaan gebeuren? Naar Rucphen of naar Arnhem naar een sneeuwbaan?

Op een vrijdagmorgen hadden we een afspraak met Wensstichting SHAMAJO. Ook wij wisten niet wat er ging gebeuren. Jaqueline kreeg het als eerste te horen: "Je mag naar Oostenrijk!" "WAT OOSTENRIJK??? NEE, dat wil ik niet", was haar eerste antwoord, "ik ben nog nooit van mijn kamer geweest en nog nooit verder dan Breda en dan alleen maar met een ambulance." De SHAMAJO-vrijwilligers hadden foto's bij zich en verhalen van andere gelukkige wensaanvragers. Na lang praten was toch wel duidelijk dat ze heel erg graag de sneeuw wilde zien en voelen en graag op een arrenslee wilde rijden. Alles was geregeld: een ambulance met een fantastisch bed, een pension, enz. Ze zag het niet zitten om alleen naar het onbekende Oostenrijk te gaan. Ik was de gelukkige en mocht ook mee op deze fantastische reis.

Dinsdag 16 december - de reis naar Oostenrijk

Na een maand van wachten is het eindelijk zover: Jaqueline's grootste wens gaat in vervulling. Op 16 december 2008 om 8.10 uur vertrekken we eindelijk met de ambulance van Stichting Ambulance Wens richting Biberwier in Oostenrijk. Na alle spullen ingeladen te hebben en natuurlijk Jaqueline in de ambulance op een riant bed neergelegd te hebben, kunnen we vertrekken met het speciale team Henny en Karin van de Stichting Ambulance Wens, Henk van Wensstichting SHAMAJO en ik, Natascha. Net deze dag is het erg mistig, maar dat mag de pret niet drukken. Jaqueline heeft er zin in en kan het nog niet geloven dat ze toch echt vertrekt.

Na 3 x onderweg te zijn gestopt, komen we eindelijk om 18.30 uur aan in het plaatsje Biberwier. Eerst gaan we naar het pension Gasthaus Panorama waar we de komende twee nachten zullen slapen. Daar verkennen we eerst de kamers, waarna de spullen worden uitgeladen. Daarna rijden we naar Hotel Regina met Nederlandse eigenaars, daar kunnen we een hapje eten. Het is heerlijk en zoals nu overal in Oostenrijk: veel sneeuw.

Jaqueline is moe maar voldaan. Daarom gaan we om 21.30 uur naar bed om goed uit te rusten voor de volgende grote dag.

Woensdag 17 december – de grote dag

Na een goede nachtrust in een hard bed, om 8 uur opgestaan. Vandaag de grote dag. Om 11 uur krijgt Jaqueline haar eerste arrensleetocht in het plaatsje Lermoos. Heerlijk warm aangekleed en goed ingepakt duurt die tocht wel een uur. Jaqueline kijkt haar ogen uit met al die sneeuw om haar heen. Vol verbazing kijkt ze in de rondte van al het natuurschoon. Natuurlijk de SNEEUW maar ook de bergen. En dan die lucht en het buiten zijn. Het is meer dan fantastisch.

Hierna lassen we een pauze in en kijken eens of alles wel goed gaat met Jaqueline. Een tweede tocht zit er wel in, daarom gaan we weer naar het plaatsje Lermoos en verder naar Biberwier en nog eens naar Ehrwald en zo weer terug naar Lermoos. De toch duurt deze keer maar liefst 1½ uur. Genietend van alles is het gewoon helemaal compleet. Helaas wordt het kouder en tijd om weer naar ons hotel Regina te gaan om weer heerlijk te gaan eten. Zeer moe maar meer dan voldaan gaan we om 9 uur naar bed.

Donderdag 18 december – de terugreis

We staan vroeg op voor de terugreis naar huis, weer 850 kilometer rijden.

Jaqueline kijkt haar ogen uit naar alle speciale plekken onderweg en van slapen komt er weinig. Wat is het mooi! Eerst vertrekken we uit Oostenrijk en laten we de bergen helaas achter ons. Zo rijden we langs andere landschappen en kunnen we ook nog even naar de Moezel kijken. Genoeg moois om te zien.

Gelukkig zijn er geen files onderweg, dus de reis gaat voorspoedig. Bellen met het thuisfront: hoe laat zijn jullie er? Natuurlijk zijn ze op de Veste ook erg nieuwsgierig. Maar dat niet alleen, als je zo'n mooie reis hebt gemaakt sluit je zoiets ook mooi af. Daarom staan bij thuiskomst haar zus en zwager, haar vriendinnen en natuurlijk alle bewoners en familieleden buiten Jaqueline op te wachten - mèt sterretjes. Jaqueline komt met luide sirene de hoek om. Ja weer thuis. Moe maar meer dan voldaan. Spijt? Nee, helemaal niet! Spannend? Ja zeker! De sneeuw was meer dan mooi. De reis vermoeiend maar meer dan de moeite waard. Haar wens, ja, die is in vervulling gegaan!

Hierbij willen Jaqueline en ik iedereen bedanken die deze wens mogelijk hebben gemaakt. Voor mij zal deze herinnering eeuwig blijven; ook dat ik dit van zo dicht bij heb mogen meemaken. Bedanken, ik weet niet op wat voor manier, ik ben gewoon eeuwig dankbaar voor zoiets moois.

Natascha van Halen

• Natascha van Halen, verzorgster van Jaqueline, tevens aanvraagster van de wens en begeleidster van Jaqueline tijdens de reis
• Stichting Ambulance Wens voor het beschikbaar stellen en organiseren van het ambulancevervoer
• Karin en Hennie van Stichting Ambulance Wens voor hun goede en professionele begeleiding tijdens de reis
• Dianne Maas-de Jong voor het borduren van het poloshirt voor Jaqueline
• Kurt van de arrenslee; door zijn persoonlijke inzet heeft Jaqueline liggend de tochten in de arrenslee kunnen maken
• Gästehaus Panorama
• Hotel Alpina Regina
• En onze wensvervullers Henk Maas en Jan Kregting die met bijzonder veel enthousiasme en plezier deze wens hebben vervuld

Ontzettend bedankt voor alle medewerking die wij kregen.