Geschiedenis

Medio 2002 stuit oprichter en huidige voorzitter Jan Kregting op het volgende probleem: Karin, een ernstig gehandicapte jonge vrouw met een korte levensverwachting is idolaat van Marco Borsato. Twee pogingen om een concert van Borsato te bezoeken, lopen voor haar uit op een fiasco omdat ze niet berekend blijken te zijn op fans met ernstige handicaps.

Kregting wil deze teleurstelling compenseren. Hij doet een beroep op een bestaande stichting met de vraag of deze een ontmoeting met Marco Borsato kan arrangeren voor Karin. Deze stichting blijkt echter alleen wensen in behandeling te nemen van kinderen jonger dan 18 jaar. De 24-jarige Karin valt in feite tussen 'de wal en het schip'.

Uit eigen ervaring weet Kregting dat mensen die vanaf de geboorte gehandicapt zijn altijd afhankelijk zijn van anderen: de ouders of verzorgers. Juist voor deze gehandicapte mensen (jong en oud) betekent het - nu en dan - meemaken van bijzondere ervaringen enorm veel. Het draagt in grote mate bij aan de kwaliteit van leven. Kregting aarzelt daarom niet lang. Hij besluit zelf de wens van Karin te gaan vervullen en haar voor een dag 'VIP' te maken. Na veel ('pro Deo') geregel en dankzij de steun van enkele sponsoren krijgt hij dit voor elkaar. Karin kan haar idool ontmoeten en - op een speciale plaats vooraan - optimaal genieten van het concert dat Borsato geeft in de Heineken Music Hall.

Die eerste geslaagde wensdag stimuleert Kregting om door te gaan. Hij beseft dat hij met iets meer energie een evenement kan organiseren waarmee hij veel meer mensen tegelijk blij maakt.

Onder het motto 'ruiken, proeven en voelen' organiseert hij daarom een 'nostalgische' kermis. In mei 2003 kunnen op het vertrouwde en beschermde terrein van Viataal in Sint-Michielsgestel zo'n 200 ernstig meervoudig gehandicapte kinderen, jongeren en volwassenen een hele dag genieten van een heuse kermis met een zevental attracties die ook voor rolstoelgebruikers toegankelijk zijn gemaakt. Een reuzespringkussen, ballonnenwedstrijd, huifbedden (die behalve plezier te bieden ook een therapeutische werking hebben), clowns, oliebollen, suikerspin, frites en snacks verhogen de pret. Alles heeft zijn eigen tempo. De kermis wordt een feest dat voor herhaling vatbaar is.

Om (uitgebreider) door te kunnen gaan met het vervullen van hartenwensen en het organiseren van speciale evenementen, en met het aldus blij maken van steeds meer gehandicapte mensen, richt Kregting samen met zijn vrouw Jose en dochter Marloes in januari 2004 Wensstichting SHAMAJO op, genoemd naar zijn drie kinderen: SHAron, MArloes en JOost.

Prof. dr. H.S.A. Heymans, hoofd Emma kinderziekenhuis / AMC te Amsterdam, toont zich meteen bereid zijn naam als ambassadeur aan de stichting te verbinden.

Na deze kermis volgen er tot en met 2007 nog vier Gezien het succes van deze eerste kermis bleek dat er geen weg meer terug was. SHAMAJO bleek in staat om een prachtig evenement te organiseren. Nu was de weg vrij om te denken aan andere evenementen.

In september 2004 organiseert SHAMAJO een 'ride' per motor (achterop of in het zijspan) en oldtimer voor visueel en auditief gehandicapten.

Het 'deinen' in het zijspan en het voelen van de wind is voor de 215 deelnemers een geheel nieuwe ervaring. Het geeft hun een gevoel van vrijheid en gelukzaligheid.

De SHAMAJO-ride blijkt een groot succes. Vervolgens wordt ook dit evenement structureel herhaald.

Behalve de kermis en de ride organiseert SHAMAJO in 2005 een eerste sloepentocht voor een beperkte groep meervoudig gehandicapte kinderen.

De spectaculaire boottocht over de Maas van Kerkdriel naar Heusden wordt een grandioze happening.

De cruise wordt daarom eveneens een structureel evenement.

Steeds meer mensen ontdekken dat Wensstichting SHAMAJO beslist geen kortdurend initiatief is, maar een serieuze, betrouwbare en unieke wensstichting die veel mensen blij maakt. Wij groeien gestaag en profileren ons als een professionele organisatie.